Mazarete

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Mazarete
Mazarete, Guadalajara, España, 2016-01-05, DD 32.JPG
Administrado
Lando Hispanio
Regiono Kastilio-Manĉo
Provinco Gvadalaĥaro
Poŝtkodo 19... [+]
Retpaĝaro [www.mazarete.es]
Politiko
Urbestro María Lucía Enjuto Cardaba (PP)
Demografio
Loĝantaro 37  (2018) [+]
Loĝdenso 0 68 loĝ./km²
Geografio
Geografia situo 41° 0′ N, 2° 10′ U41.0008772-2.1590731Koordinatoj: 41° 0′ N, 2° 10′ U [+]
Alto 1 235 m [+]
Areo 56 17 km²
Situo de Mazarete
Alia projekto
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo Mazarete [+]
v  d  r
Information icon.svg
Situo de la Provinco Gvadalaĥaro en Hispanio.

Mazarete estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.

Loĝantoj[redakti | redakti fonton]

La censita loĝantaro en 2016 estis de 38 loĝantoj kaj la denseco estas de 0,68 loĝ/km².

Situo[redakti | redakti fonton]

Mazarete Guadalajara - Mapa municipal.svg
Mazarete, Guadalajara, España, 2016-01-05, DD 31.JPG

Mazarete situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarkodistrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la orienta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1235 m super marnivelo; je 108 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 56,17 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°00′03″N 2°09′33″Ok.

Historio[redakti | redakti fonton]

Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 38, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Mazarete, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Mazarete kie oni falis al la nunaj 38.

Ekonomio[redakti | redakti fonton]

Agrikulturo, forstado kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj. Proksime estas kuŝejo de uranio. Ĉefaj vidindaĵoj estas preĝejo de Nia Sinjorino de la Ĉieliro, konstruita en la 16-a jarcento, kaj la ermitejoj de Sankta Mameso kaj de Sankta Roĥo.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]