Pentrado

El Vikipedio, la libera enciklopedio
(Alidirektita el Pentristo)
Saltu al: navigado, serĉo
La tri Gracioj de Rubens
Francisco de Zurbarán: Aĵpentraĵo kun kruĉo kaj tasoj (1636)
Claude Monet (1840-1926), Pomoj kaj Vinberoj, (1880), Arta Instituto de Ĉikago, aĵpentraĵo.
Kreo de Adamo de Mikelanĝelo en la Siksta Kapelo.
Pentrante Istanbulon

Pentradopentro-arto estas la arto de la aplikado de koloroj al surfaco kiel muroj, papero, kanvaso, ligno, vitro, lako, argilo, betono, folio, kupro aŭ alia medio. Pentrita verko inkluzivas elementojn de arto por esprimi la konceptan intencon de la artisto. Pentraĵoj povas esti natura kaj figurema, kiel en senmova vivaĵopejzaĝo, abstrakta, didaktika, simbola, aŭ politika.

Pentrado estas la praktiko de surŝmirado de farbo, pigmento, koloro aŭ alia rimedo[1] al surfaco (subtenobazo). La rimedo estas ofte aplikita al la bazo per broso sed aliaj iloj, kiel ekzemple tranĉiloj, spongoj, kaj aerpenikoj, povas esti uzitaj. En arto, la esprimo pentrado priskribas kaj la agon kaj la sekvon de la ago. Pentraĵoj povas havi por sia subteno tre diversajn surfacojn kaj povas asimili multajn aliajn materialojn inkluzive de sablo, argilo, papero, orfolio same kiel objektoj.

Pentrado estas reĝimo de kreiva esprimo, kaj la formoj estas multaj. Desegnado, kunmetado aŭ abstraktado, inter aliaj estetikoj, povas helpi manifesti la esprimplenan kaj koncipan intencon de la artisto. Pentraĵoj povas esti naturalismaj kaj reprezentaj (kiel en aĵpentraĵojpejzaĝoj), fotografiaj, abstraktaj, esti ŝarĝitaj per rakonta enhavo, simboleco, emocio aŭ esti politikaj en naturo.

Parto de la historio de pentrado en kaj orienta kaj okcidenta arto estas dominita per spiritaj ĉeftemoj kaj ideoj; ekzemploj de tiu speco de pentr-arto prezentis mitologiajn figurojn sur ceramiko al bibliaj scenoj igitaj en la internaj muroj kaj plafono de la Siksta Kapelo, al scenoj de la vivo de Budho aŭ aliaj bildoj de orienta religia origino.

Teĥnikoj[redakti | redakti fonton]

Iloj[redakti | redakti fonton]

Peniko - Farbo - Fono

Specifaj metodoj[redakti | redakti fonton]

Gravurado - Kaligrafio - Kolaĝo - Punktismo

Famaj pentristoj[redakti | redakti fonton]

vidu ankaŭ: listo de pentristoj

Belgaj[redakti | redakti fonton]

Brazilaj[redakti | redakti fonton]

Ĉinaj[redakti | redakti fonton]

Ĉeĥaj[redakti | redakti fonton]

Francaj[redakti | redakti fonton]

Rajdantoj ĉestrande de Paul Gauguin, (1902)
La Muziko ĉe la Tuileries de Édouard Manet
1862 (76 x 118 cm)
Nacia Galerio, Londono

Germanaj[redakti | redakti fonton]

Hispanaj[redakti | redakti fonton]

Hungaraj[redakti | redakti fonton]

Japanaj[redakti | redakti fonton]

Italaj[redakti | redakti fonton]

Latvaj[redakti | redakti fonton]

Nederlandaj[redakti | redakti fonton]

Okcidentmodernartaj (ĉiuj landoj)[redakti | redakti fonton]

Polaj[redakti | redakti fonton]

Portugalaj[redakti | redakti fonton]

Pentrado laŭhistorie kaj laŭ skoloj[redakti | redakti fonton]

La Epifanio-Altaro de Rogier van der Weyden, proks. 1455, Alte Pinakothek, Munkeno (origine de Preĝejo Sankta Kolumba en Kolonjo), ekzemplo de Gotika pentrarto

Antaŭ-Renesanca pentrarto[redakti | redakti fonton]

Renesanca pentrarto[redakti | redakti fonton]

17-a Jarcento[redakti | redakti fonton]

18-a Jarcento[redakti | redakti fonton]

19-a Jarcento[redakti | redakti fonton]

Ateliero de la pentristo, de Courbet, pentraĵo de 1855 kiu okazigis la difinon de la movado de la Realisma pentrarto.
Georges Seurat - La Parado (1889) - detalo montranta teĥnikon de punktismo

Malfrua 19-a Jarcento/Frua 20-a Jarcento[redakti | redakti fonton]

20-a Jarcento[redakti | redakti fonton]

Modernisma Pentrado[redakti | redakti fonton]

Superrealisma Pentrado[redakti | redakti fonton]

Famaj pentraĵoj[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Proverbo[redakti | redakti fonton]

Ekzistas proverbo pri pentrado en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof[2]:

  • Citaĵo
     Ne pentru diablon sur la muro. 

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Paint[1] - Definition (2012-08-31). Alirita 2014-03-13.
  2. Lernu

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

En angla[redakti | redakti fonton]

  • Daniel, H., (1971) "Encyclopedia of Themes and Subjects in Painting; Mythological, Biblical, Historical, Literary, Allegorical, and Topical". New York, Harry N. Abrams Inc.
  • Aymar, Gordon C (1967). The Art of Portrait Painting. Filadelfia: Chilton Book Co.

En germana[redakti | redakti fonton]

  • Wendy Beckett: Die Geschichte der Malerei. 8 Jahrhunderte in 455 Meisterwerken. Verlag K. Müller, Köln 2004, ISBN 3-89893-387-3.
  • Ernst Gombrich: Die Geschichte der Kunst. Phaidon, Berlin, ISBN 978-0-7148-9137-8.
  • Hugo Blümner: Technologie und Terminologie der Gewerbe und Künste bei Griechen und Römern. Olms, Hildesheim 1995, ISBN 3-487-02384-9 (4 Bde., Repr. d. Ausg. Leipzig 1884), siehe Bd. 3, S. 159–187.
  • Vinzenz Brinkmann (Hrsg.): Bunte Götter. Die Farbigkeit antiker Skulptur. Staatliche Antikensammlungen und Glyptothek, München 2003, ISBN 3-933200-08-3. (Ausstellungskatalog)
  • Vinzenz Brinkmann: Die Polychromie der archaischen und frühklassischen Skulptur. Biering & Brinkmann, München 2003, ISBN 3-930609-19-3.
  • Valentina Manzelli: La policromia nella statuaria greca arcaica. L’Erma, Rom 1994, ISBN 88-7062-854-X.
  • Harald Mielsch: Römische Wandmalerei. Theiss, Stuttgart 2001, ISBN 3-8062-1632-0.
  • Ingeborg Scheibler: Griechische Malerei der Antike. Beck, München 1994, ISBN 3-406-38492-7.
  • Monika Trümper: Griechische Malerei. In: Tonio Hölscher: Klassische Archäologie. Grundwissen. Theiss, Stuttgart 2002, ISBN 3-8062-1653-3, S. 277–292.
  • Annegret Laabs, Uwe Gellner, (Hrsg.): Heute: Malerei. JOVIS Verlag, Berlin 2012, ISBN 978-3-86859-247-4.
  • Werner Hirschfeld: Die Geschichte der römischen Fassadenmalerei im 16. und 17. Jahrhundert. Europäischer Hochschulverlag, Bremen 2011, ISBN 978-3-86741-642-9.

En hispana aŭ kataluna[redakti | redakti fonton]

  • Calvon Serraller, Francisco (2005). Los géneros de la pintura. Taurus, Madrid. ISBN 84-306-0517-7.
  • Diversaj (2004). La Gran enciclopèdia en català:Volum X. Barcelona: Edicions 62. ISBN 84-297-5438-5.
  • Diversaj (2004). La Gran enciclopèdia en català:Volum XVI. Barcelona: Edicions 62. ISBN 84-297-5444-X.
  • Diversaj (1984). Historia Universal del Arte. Madrid: Sarpe. ISBN 84-7291-596-4.
  • Fuga, Antonella (2004). Técnicas y materiales del arte. Barcelona: Electa-Mondadori. ISBN 84-8156-377-3.
  • Givone, Sergio (2001). Historia de la estética. Barcelona: Lumen. ISBN 84-309-1897-3.
  • Gombrich, Ernst (2002). Història de l'art (en catalán). Barcelona: Columna. ISBN 84-8300-768-1.
  • Maltese, Conrado (2001). Las técnicas artísticas. Madrid: Cátedra. ISBN 84-376-0228-9.
  • Pedrola i Font, Antoni (1988). Materials, procediments i tècniques pictòriques (en catalán). Barcelona: Universitat de Barcelona. ISBN 84-7528-588-0.
  • Suárez, Alícia; Vidal, Mercè (1989). Historia Universal del Arte: Volum IX. Barcelona: Planeta. ISBN 84-320-8909-5.
  • Sureda, Joan (1988). Historia Universal del Arte:Las primeras civilizaciones Volum I. Barcelona: Editorial Planeta. ISBN 84-320-6681-8.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]