Natria duuraniato

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Natria duuraniato
Sodium diuranate.png
Kemia strukturo de
natria duuraniato
Na2U2O7.png
Kristala strukturo de
natria duuraniato
Alternativa(j) nomo(j)
  • Natria salo de duuraniata acido
  • Duuraniato de natrio
Kemia formulo
Na2U2O7
CAS-numero-kodo 13721-34-1
PubChem-kodo 160982
Fizikaj proprecoj
Aspekto Flava pulvoro
Molara maso 634.03 g mol−1
Denseco 6.44 g/cm3
Fandopunkto 1,646 °C
Solvebleco Akvo:Nesolvebla
Sekurecaj Indikoj
Risko R26/28 R33
Sekureco S(1/2) S20/21 S45
Pridanĝeraj indikoj
Danĝero
Venena
T+
Venena
GHS etikedigo de kemiaĵoj[1]
GHS Damaĝo-piktogramo
06 – Venena substanco 08 – Risko al sano
09 – Noca por vivmedio
GHS Signalvorto Damaĝa
GHS Deklaroj pri damaĝoj H300+330, H373, H411
GHS Deklaroj pri antaŭgardoj P260, P264, P270, P271, P273, P284, P301+310, P304+340, P310, P320, P330, P391, P403+233, P405, P501
Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo
(25 °C kaj 100 kPa)

Natria duuraniato, duuraniato de natrioNa2O (UO3)2 estas urania neorganika salo konata kiel flava oksido de uranio. Kune kun amonia duuraniato, ĝi estas unu el la komponaĵoj de la urania flava torto, iu miksaĵo da uraniaj oksidoj.

En la klasika metodo por ekstratado de uranio, la uraninito (aŭ UO2) estas rompita per miksaĵo da sulfata kaj nitrata acidoj. La uranio dissolviĝas por formado de "uranila sulfato", kaj natria hidroksido aldoniĝas por precipitigi la uranion kiel natria duuraniato. Ĉi-antikva metodo por uraniekstratado el ercoj de uraninito nuntempe estas anstataŭita procezoj tiel kiel persorvaĵa ekstratado, jona interŝanĝo kaj metodoj pri volatileco.

En la pasinteco ĝi estis grande uzita por produktado de urania vitro aŭ vazelina vitro, pro tio ke la natria salo facile dissolviĝas en silika matrico dum la ekbrulado de la komenca fando.

Sintezoj[redakti | redakti fonton]

Literaturo[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]