Borakso

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Natria kvarborato
Na2B4O7
Borax-unit-cell-3D-balls.png
Kristala strukturo de Natria kvarborato
Borax crystals.jpg
Erco de Natria kvarborato
Alternativa(j) nomo(j)
  • Kvarborato de natrio dekhidratigita
CAS-numero-kodo 1303-96-4
ChemSpider kodo 17339255
PubChem-kodo 10219853
Merck Index 14,8590
Fizikaj proprecoj
Aspekto blanka kristalo
Molara maso
  • 201.22 g·mol-1 (anhidra)
  • 381.38 g·mol-1 (dekhidratigita)
Denseco 1.73 g cm−3
Fandpunkto
  • 743 °C (anhidra)
  • 75 °C (dekhidratigita)
Bolpunkto 1,575 °C
Solvebleco Akvo:55 g/100 ml
Mortiga dozo (LD50) 2660 mg/kg (buŝe)
Sekurecaj Indikoj
Risko R36/38 R36/37/38 R60 R61 R62
Sekureco S23 S24/25 S26 S36 S36/37
Pridanĝeraj indikoj
Danĝero
GHS etikedigo de kemiaĵoj[1]
GHS Damaĝo-piktogramo
08 – Risko al sano
GHS Signalvorto Damaĝa
GHS Deklaroj pri damaĝoj H360, H360FD
GHS Deklaroj pri antaŭgardoj P201, P202, P280, P308+313, P405, P501
Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo
(25 °C kaj 100 kPa)

Borakso (Na2B4O7.10H2O ) estas mola kaj malpeza, senkolora kristalo. Ĝi estas uzata por produkto de vitroj, ceramikaj emajloj, kiel solvaĵo de metaloksidaj, aldonaĵo ĉe veldado kaj lutado, sinteza sterko, sapoj, buŝakvoj (higieniaj), desinfektaĵoj kaj akvomoligaĵoj.

Oni produktis, ekspluatis la borakson el salaj lagoj de Kaŝmiro kaj Tibeto kaj liveris tion por purigo, fajnigo al Eŭropo.

Oni produktis ĝin industrie el colemanito, kernito, tincalconito kaj mem el la boraksa mineralo per solvado en akvo, filtrado kaj vaporado. Ĝis la 1930-aj jaroj, la colemanito estis la baza krudmaterialo, poste la kernito ŝanĝis tion, pli poste la boraksa mineralo.

Duonon de la monda industria borkombinaĵo-produktado donas suda parto de Kalifornio, tiel Searles-lago, ĉirkaŭo de Kramer kaj colemanitejoj de Valo de Morto.

Referencoj[redakti | redakti fonton]